نوروز در گناباد

^نوروز و...چهارشنبه سوری یکی از رسوم مردم است که در چهار شنبه آخر سال رگزار می شود  که در گذشته حالت خاصی داشته است مردم در غروب فتاب آتش روشن می کنند  واز روی  آن می پرند وشعر  می خوانند می گوند: زردی من از تو سرخی تو از من ومنظور  این است سرخ رویی شان سلامتی وشادي است را به دست آورند  وزردرویی راکه  نشان غم  وبیماری است از دست بدهند . بر بالاي بام مي رفتند و طبل مي زدند  شعر  مي خواندند و شادمان بودند. يك كار ديگر اين است كه در كوزه اي آب مي ريزند و مقداري جو هم به آن مي افزايند   و بر بام مي روند و در چهار گوشه ي خانه مقداري آب كوزه را مي ريزند وسپس  كوزه را به با لاي سر در خانه   مي برند و به پايين مي اندازند و كوزه را مي شكند.  يا هر چه شیشه وسفال درخانه داشتند از پشت بام ها به پایین می انداختند ومی شکستند   تا سال نو  سفال ها وشیشه ها ی نوی داشته باشند.  در مراسم نوروز مردم قبل از شروع  سال به جنب وجوش می افتند ومقدمات سال نو را فراهم می کنند همه به فکر تهیه لباس نومی افتند چند هفته قبل از نوروز خانه هارا مرتب و تمیز  می کنند و قالی ها و فرش هاوشیشه ی اتاق ها را می شویند. شیرینی های نوروزی می پزند  از جمله کلمبه(کلوچه)، روورکرده (رو وا كرده)، قتاب وبعضی شیرینی ها وکیک های دیگر   تهیه می کنند وهمچنین سمنو می پزند . قبل از نوروز هرچه خوراکی از جمله آش خشک وبلغور   اگر داشته باشند مصرف می کنند تا برای سال آینده نماند ودوباره کیسه ها را از گندم و برنج پر می کنند. گندم یا عدس یا مجوك يا جو در گلدان می کارند و به عنوان سبزه یا به اصطلاح   کاکُل برای عید پرورش  می دهند.                                                                                             الفه    پیش روز نوروز ، روز الفه نامیده می شود(عيد اول) ومردم به الفگی می روند.  در مسجد برای کسانی که در طول سال کهنه مرده اند مجلس بزرگداشت و یادبودی برگزار می شود و مردم  برای رفتگان طلب آمرزش می کنند. مردها به مسجد می روند ومجالس زنانه در منزل تازه درگذشتگان یا در مهدیه برگزار  می شود. وهمچنین عده ای به مزار  شهدا وقبرستان می روند واخلاص و فاتحه می خوانند   روز قبل از عید و سال تحویل به حمام می روند وپا و سر خود را حنا می بندند. لحظه ی سال  تحویل عده ای به مسجد می روند تا دعا بخوانند  و از برکت آن دعا در تمام مدت سال از خطرات  مصون بمانند و زندگیشان پر برکت و غرق در نعمت گردد . گروهی نیز در خانه می مانند وعقیده  دارند نباید در این لحظه از خانه به دور بود. شب عید هم پلو می پزند . چند لحظه قبل از سال  تحویل اندکی آرد خمیر می کنند و در گوشه ای   می گذارند تا وربیاید . سماور را آتش می کنند و سفره هفت سین را می چینند و لباس های نو می پو شند و اسفند دود می کنند در هر اتاق چراغ یا شمعی روشن می کنند آنگاه سفره ی سفیدی وسط آن پهن می کنند جلو قرآن یک آینه قرار می دهند جلو آینه چند  دانه گندم می پاشند وروی آینه هم یک تخم مرغ می گذارند تا در موقع  سال تحویل تخم مرغ روی آینه بچرخد سینی هفت سین را دروسط سفره در جای مناسبی می گذارند (سمنو،سکه،،سرکه، سیر ، سنجد،سماق وسیب) وسبزه ای که رویانده اند در کنار  آن ها در گوشه ای قرار  می دهند و روی آب چند ساقه سبزه می اندازند و تنگ ماهی هم به آن می افزایند و انواع آجیل مثل استك شور(هسته زردالو)،بادام ، تخمه روزگردان ،  نخود برشته ،كنو،و شیرینی های سنتی و كيك  درسفره قرار می دهند وقتی لحظه ی سال تحویل فرا می رسد اعضای خانواده دور سفره  می نشینند ودعا یا قرآن می خوانند و بعد از سال  تحویل به هم تبریک می گویند وروبوسی می کنند. شب اول سال نو پلو  می خورند وبعدأ از  خمیری که قبل از سال گردش آماده کرده اند، جوش پره درست می کنند ودر وقت مناسبی که همه دور هم جمع شده اند می خورند وشنبه اول سال هم آش می پزند اگر نوروز به   شنبه افتاد آن را مبارک تر می دانند و بیشتر شادی می کنند. دختران دم بخت به سبزه زار ها   می روند، برای گشودن بخت خود روبه قبله می نشینند و سبزه گره می زنند، زنان بی فرزند   لب آب می نشینند و کلوخ در آب می اندازندو دعا می روز نوروز به دید وبازدید اقوام وهمسایه ها می روند وتبریکمی گویند واز شیرینی ها ی   نوروزی به هم تعارف می کنند همچنین به قبرستان می روند ویک سبزه روی قبر عزیزان  از دست رفته خود می گذارند وفاتحه می خوانند، روز چهارشنبه اول سال معتقدند که پای  خود را به سبزه ها باید بزنند واین کار خوش یمن و مبارک می دانند وبه ا ین خاطر  به صحرا وسبزه زار ها می روند. روز سیزده بدر به خارج از شهر وبه باغ وبستان  می روند  واز فضای طبیعت استفاده می کنند. منبع: وبلاگ کوتراز

|+|