تبليغاتX
گناباد شناسی
نوروز در گناباد

نوروز و...

چهارشنبه سوری یکی از رسوم مردم است که در چهار شنبه آخر سال رگزار می شود  که در گذشته حالت خاصی داشته است مردم در غروب فتاب آتش روشن می کنند  واز روی  آن می پرند وشعر  می خوانند می گوند: زردی من از تو سرخی تو از من ومنظور  این است سرخ رویی شان سلامتی وشادي است را به دست آورند  وزردرویی راکه  نشان غم  وبیماری است از دست بدهند . بر بالاي بام مي رفتند و طبل مي زدند  شعر  مي خواندند و شادمان بودند.

 
يك كار ديگر اين است كه در كوزه اي آب مي ريزند و مقداري جو هم به آن


مي افزايند   و بر بام مي روند و در چهار گوشه ي خانه مقداري آب كوزه را

مي ريزند وسپس  كوزه را به با لاي سر در خانه   مي برند و به پايين

مي اندازند و كوزه را مي شكند.  يا هر چه شیشه وسفال درخانه

داشتند از پشت بام ها به پایین می انداختند ومی شکستند   تا سال نو 

سفال ها وشیشه ها ی نوی داشته باشند.  در مراسم نوروز مردم قبل

 از شروع  سال به جنب وجوش می افتند ومقدمات سال نو را فراهم

 می کنند همه به فکر تهیه لباس نومی افتند چند هفته قبل از نوروز

خانه هارا مرتب و تمیز  می کنند و قالی ها و فرش هاوشیشه ی

اتاق ها را می شویند. شیرینی های نوروزی می پزند  از جمله

کلمبه(کلوچه)، روورکرده (رو وا كرده)، قتاب وبعضی شیرینی ها

وکیک های دیگر   تهیه می کنند وهمچنین سمنو می پزند . قبل از نوروز

هرچه خوراکی از جمله آش خشک وبلغور   اگر داشته باشند مصرف

 می کنند تا برای سال آینده نماند ودوباره کیسه ها را از گندم و برنج

 پر می کنند. گندم یا عدس یا مجوك يا جو در گلدان می کارند و به عنوان

سبزه یا به اصطلاح   کاکُل برای عید پرورش  می دهند.

                                                                 

                           الفه

 

  پیش روز نوروز ، روز الفه نامیده می شود(عيد اول) ومردم به الفگی

می روند.  در مسجد برای کسانی که در طول سال کهنه مرده اند

مجلس بزرگداشت و یادبودی برگزار می شود و مردم  برای رفتگان

طلب آمرزش می کنند. مردها به مسجد می روند ومجالس زنانه در

منزل تازه درگذشتگان یا در مهدیه برگزار  می شود. وهمچنین عده ای

به مزار  شهدا وقبرستان می روند واخلاص و فاتحه می خوانند 

 روز قبل از عید و سال تحویل به حمام می روند وپا و سر خود را حنا

می بندند. لحظه ی سال  تحویل عده ای به مسجد می روند تا دعا

بخوانند  و از برکت آن دعا در تمام مدت سال از خطرات  مصون بمانند

 و زندگیشان پر برکت و غرق در نعمت گردد . گروهی نیز در خانه

می مانند وعقیده  دارند نباید در این لحظه از خانه به دور بود. شب

عید هم پلو می پزند . چند لحظه قبل از سال  تحویل اندکی آرد خمیر

می کنند و در گوشه ای   می گذارند تا وربیاید . سماور را آتش می کنند

 و سفره هفت سین را می چینند و لباس های نو می پو شند و اسفند

دود می کنند در هر اتاق چراغ یا شمعی روشن می کنند آنگاه سفره ی

سفیدی وسط آن پهن می کنند جلو قرآن یک آینه قرار می دهند جلو آینه

چند  دانه گندم می پاشند وروی آینه هم یک تخم مرغ می گذارند تا در

موقع  سال تحویل تخم مرغ روی آینه بچرخد سینی هفت سین را در

وسط سفره در جای مناسبی می گذارند (سمنو،سکه،،سرکه، سیر ،

سنجد،سماق وسیب) وسبزه ای که رویانده اند در کنار  آن ها در گوشه ای

قرار  می دهند و روی آب چند ساقه سبزه می اندازند و تنگ ماهی هم

 به آن می افزایند و انواع آجیل مثل استك شور(هسته زردالو)،بادام ، تخمه

روزگردان ،  نخود برشته ،كنو،و شیرینی های سنتی و كيك  درسفره قرار

می دهند وقتی لحظه ی سال تحویل فرا می رسد اعضای خانواده دور

سفره  می نشینند ودعا یا قرآن می خوانند و بعد از سال  تحویل به هم

تبریک می گویند وروبوسی می کنند. شب اول سال نو پلو  می خورند و

بعدأ از  خمیری که قبل از سال گردش آماده کرده اند، جوش پره درست

می کنند ودر وقت مناسبی که همه دور هم جمع شده اند می خورند

وشنبه اول سال هم آش می پزند اگر نوروز به   شنبه افتاد آن را مبارک تر

می دانند و بیشتر شادی می کنند. دختران دم بخت به سبزه زار ها
 
  می روند، برای گشودن بخت خود روبه قبله می نشینند و سبزه گره

می زنند، زنان بی فرزند   لب آب می نشینند و کلوخ در آب می اندازندو

دعا می روز نوروز به دید وبازدید اقوام وهمسایه ها می روند وتبریک

می گویند واز شیرینی ها ی   نوروزی به هم تعارف می کنند همچنین

 به قبرستان می روند ویک سبزه روی قبر عزیزان  از دست رفته خود

می گذارند وفاتحه می خوانند، روز چهارشنبه اول سال معتقدند که پای

  خود را به سبزه ها باید بزنند واین کار خوش یمن و مبارک می دانند وبه

 ا ین خاطر  به صحرا وسبزه زار ها می روند. روز سیزده بدر به خارج از شهر

وبه باغ وبستان  می روند  واز فضای طبیعت استفاده می کنند.
 

منبع: وبلاگ کوترا
ز

ادامه مطلب

|+|
نوشته شده توسط علی تقی زاده در پنجشنبه یکم فروردین 1387 و ساعت 22:33
صبح صادق ندمد، تا شب يلدا نرود

صبح صادق ندمد، تا شب يلدا نرود

 دی ماه، در ايران کهن، چهار جشن را در بر داشت : نخستين روز ماه دی و روزهای هشتم، پانزدهم و بيست وسوم، سه روزی که نام ماه و نام روز يکی بود. 

امروز، از اين چهار جشن تنها شب نخستين روز دی ماه، يا شب يلدا، را جشن می گيرند.  يعنی آخرين شب پائيز، نخستين شب زمستان، پايان قوس، آغاز جدی و درازترين شب سال. 

واژه يلدا سريانی و به معني ولادت است. ولادت خورشيد ( مهر، ميترا ) و روميان آن را ناتاليس انويکتوس يعنی روز تولد ( مهر ) شکست ناپذير نامند. 

بنابر باور پيشينيان، در پايان اين شب دراز، که اهريمنی و نامبارکش می دانستند ( و می دانند )، تاريکی شکست می خورد، روشنايی پيروز و خورشيد زاده می شود و روزها رو به بلندی می نهد،

زايش خورشيد و آغاز دی را، (واژه روز "day" انگلیسی از همین روز ریشه گرفته است) آيين ها و فرهنگ های بسياری از سرزمين های کهن آغاز سال قرار دادند، به شگون روزی که خورشيد از چنگ شب های اهريمنی نجات می يافت و روزی مقدس برای مهر پرستان بود. 

در سدهً چهارم ميلادی بر اثر اشتباهی که در محاسبهً کبيسه ها رخ داد روز 25 دسامبر را (به جای روز 21 دسامبر) روز تولد ميترا دانسته و تولد عيسي مسيح را نيز در اين آغاز سال قرار دادند. اشارهً سنايی نيز به اين تقارن است :

 به صاحب دولتی پيوند، اگر نامی همی جويی        که از پيوند با عيسی چنان معروف شد يلدا

بنا بر اين نوئل اروپايی(سالروز تولد مسيح) همان شب يلدا است، و نوئل واقعی، يعنی انقلاب شتوی در سی آذر برابر با بيست و يکم دسامبر است.

انگيزه های پايدار ماندن اين جشن را مي توان، اینگونه برشمرد :

 1- شب زايش خورشيد ( مهر ) است، از باورهای ديني کهن.

 2 - بلند ترين شب سال، يعنی طولانی ترين تاريکی است، نشانهً اهريمنی شبی شوم و ناخوشايند که از فردا به کوتاهی می گرايد.

 3 - پايان برداشت محصول صيفی و آغاز فصل استراحت در جامعهً کشاورزی است. همهً قشرها و گروههايی که از فراورده های کشاورزی و تلاش کشاورزان بهره مندند، در جشن نخستين روز دی ماه و برداشت محصول، در شگون و شادی کشاورزان شرکت می کنند.    

«و در اين روز پادشاه با دهقانان و برزگران مجالست می کرد و در يک سفره با ايشان غذا می خورد، و می گفتک قوام دنيا به کارهايي است که به دست شما مي شود. »  

آيين و جشن شب يلدا و يا شب چله بزرگ، تا به امروز در تمامي سرزمين کهنسال ايران و در بين همه قشرها و خانواده ها برگزار می شود. 

يلدا را همچنين مي توان جشن و گردهمايی خانوادگي دانست. در شب يلدا خويشاوندان نزديک در خانهً بزرگ خانواده گرد می آيند. به بياني ديگر در سرمای آغازين زمستان، دور کرسی نشستن و تا نيمه شب ميوه و آجيل و غذا خوردن و به فال حافظ گوش کردن از ويژگی های شب يلدا است.  

براي شب يلدا، خوراک ويژاه ای نمی شناسم، و تهيه شام بستگی به وضع اقتصادی و روند تغذيه خانواده دارد. خوردنی های ويژه شب يلدا ميوه های فصل تابستان چون خربزه، هندوانه، انگور، انار، سيب، خيار، به و مانند آن است. ميوه هايی که می بايستي در اين شب تمامی آنها بجز سيب و به خورده شود و چيزی برای فردا، يعنی فردای زمستان باقی نماند. ميوه هايی را که شب يلدا بر آن می گذشت نمی خوردند.   

آجيل و شب چره که شامل دانه هايی چون گندم و نخود برشته، تخم هندوانه و کدو، بادام، پسته، فندق، کشمش، انجير و توت خشک است، در بسياری از شب نشينی ها، مهمانی ها و گردش ها فراموش نمی شد. ولي در شب يلدا می بايست ( و می بايد ) بر سر سفره باشد. خوردني های شب يلدا، در واقع، ميوه و آجيل است نه غذا.

همه رسم ها و آيين های شب يلدا را ( بجز دور کرسی نشستن، که به اصطلاح نتوانسته است حرف خود را بر کرسی بنشاند ) در همهً شهرها و آبادی ها سراغ داريم.  

باشد که اين جشن و آيين، که در حد جشن نوروز می باشد، با وجود اشاعه و دگرگونی های فني و صنعتي امروز، به عنوان گوشه ای از نمودهای فرهنگی و قومی و تاريخی اين مرز و بوم، به دست فراموشي سپرده نشود.

همهً شب های غم آبستن روز طرب است                        يوسف روز ز چاه شب يلدا آيد

                                                  

                                                                                                     

ادامه مطلب

|+|
نوشته شده توسط علی تقی زاده در پنجشنبه بیست و نهم آذر 1386 و ساعت 8:16
سنت حسنه ازدواج در کلات ( یکی از روستاهای گناباد)

 

یکی از سفارشات موکد دین مبین اسلام انجام سنت حسنه

ازدواج است که دراین خصوص احادیث وروایات زیادی از ائمه اطهار

 نقل گردیده است .تا جایی که می فرمایند با ازدواج دین فرد کامل

 می شود .در روستای کلات به دلیل تعصبات دینی این مهم مورد

 توجه والدین بوده وبه محض رسیدن فرزندان به سن مناسب

 (در حال حاضر حدود 20تا25سال ) دست به کار می شوند

واین امر مقدس محقق می شود .

·       مرحله انتخاب

دراین مرحله خانواده داماد به قصد انتخاب همسر مناسب

 برای فرزند شان پرسوجو می کنند .بیشتر تحقیق به دلیل شناخت

 مردم از همدیگر انجام شده است وسعی در شناخت اخلاق ورفتار است

 که یکی از روشها مشاهده وتوجه اعضاء خانواده پسر به سلوک

 ورفتار دختر وخانواده اش در جلسات ومراسم عمومی است .

پرس وجویی هم از فامیل می شود .بعد از انتخاب اولیه مراتب

 توسط یکی از اعضاء مسن تر فامیل پسر به اطلاع خانواده دختر

می رسد وآنان نیز تحقیقات خود رادر مورد پسر به همان روش قبلی

 آغاز می کنند ودر صورت تایید اولیه به خانواده پسر اجازه می دهند

 برای گفتگوی مقدماتی به خانه اشان بروند .در اولین جلسه بیشتر

 صحبت بر سر مهریه وکار وانتظارات کلی دوطرف از همدیگر است

 ودر صورت توافق جلسه بعدی با حضور پسر ودختر انجام می شود

که در این جلسه ضمن طرح مسائل به صورت جزیی تر به دختر وپسر

 اجازه داده می شود برای مدت کوتاهی در مورد انتظارات واخلاق با

همدیگر صحبت کنند . معمولا بیشتر صحبتها در مورد کار وشغل اینده

 ومحل زندگی واخلاق ورفتار بزرگترها وانتظارات از انان است .

توافق این جلسه منجر به برنامه ریزی برای مراسم نامزدی می شود  .

·        مراسم نامزدی

پس از توافق دوخانواده قول وقرار مراسم نامزدی گذاشته می شود

وتقریبا فامیل دو طرف که تا این  مرحله اطلاع چندانی نداشتند با خبر

 شده وحرف وحدیثها شروع می شود .برای مراسم نامزدی خانواده

 پسر انگشتری ولباسی  به تناسب وسع مالی برای دختر خریده وبه

همراه اقلام دیگری چون قند (بصورت کله ) برنج وروغن و...در چند

 سینی چیده وبه همراه بزرگان قوم به خانه دختر می روند .قبل از

 هر صحبتی یکی از افراد مسن تر دست نوشته ای که به امضاءپدر

 داماد وداماد رسیده در آن میزان مهریه به توافق رسیده قید شده

 است راتقدیم پدرعروس خانم کرده ورسما از دختر خواستگاری

می کنند وسپس جشن کوچکی گرفته می شود وحلقه نامزدی توسط

 یکی از افراد خانواده پسر که معمولا مادر داماد است در دست دختر

 می شود .به این ترتیب رفت امد ها بین دوخانواده رسمی شده تا

شناخت بیشتری از همدیگر پیدا کنند . دراین مراسم خانواده عروس

 برای کسانی که سینی را حمل می کرده اند هدیه ای در نظر گرفته و

به آنان تقدیم می کند .بعد از مدتی کوتاه حدودا دوتاسه ماه مراسم

عقد انجام می شود .

·       مراسم عقد

برای انجام این مراسم مقدماتی فراهم می شود .از جمله خرید

 وانجام ازمایشات قانونی و.... در مراسم خرید که باحضور خانواده

 دوطرف وبرادرها وخواهرها انجام می شود خرید های مفصلی برای

 دوطرف انجام می شود .از جمله برای عروس طلا وساعت ولباس

 وبرای پدر عروس کفش وپیراهن وبرای فامیل درجه یک انان کفش

 یا چادر توسط خانواده داماد خریده شده همچنین برای داماد کت

 وشلوار وپیراهن وساعت وبرای پدر ومادرش کفش وپیراهن وبرای

 سایر فامیل درجه یک نیز کفش یاچادر توسط خانواده عروس خریده

 می شود .  هر کس اقلام خریداری شده را خود می برد ودر مراسم

 عقد در سر سفر می چینندو در مراسم بعد از عقد طی مراسمی

اعلام می شود که از کیست .هر یک از اعضاء فامیل هدیه ای که

معمولا طلا است در این مراسم به عروس خانم تقدیم می کنند. 

 جلسه عقد با دعوت از تقریبا همه مردم روستا در عصر انجام

می شود وعاقد به جلسه دعوت شده ودر همانجا پس ازقرائت صیقه

 انرا وارد دفترکرده امضاهای لازم را از زوجین می گیرد .

مهریه نیز که تقریبا به تناسب بضاعت مالی از پنج میلیون شروع و

تا ...بالا می رود در دفتر قید شده ودر کنار این مبلغ مقداری ملک

شامل آب وزمین ومنزل و...در کاغذی بصورت عادی نوشته شده و

به امضاء داماد وپدرش گردیده وپشتوانه مهریه است که عروس

خانم می تواند در زمان جدایی یکی را به دلخواه مطالبه کند .

بعد قرائت خطبه وپخش شیرینی مراسم مردان تا شام تمام است

وادامه مراسم در قسمت زنان است . به این صورت که رقص

وپایکوبی شروع شده ویکی از فامیل پسر داماد را به این جمع

 می برد ومراسم جشن در حضور اقا داماد البته با رعایت کامل

مسائل شرعی ادامه پیدامی کند .این مراسم مشهور به سرسرو است .

دراین جلسه هدایای عروس به اوداده شده ومراسم قند سائیدن انجام

 وتاشام مراسم تعطیل می شود .کلیه افرادی که در مراسم بوده اند

برای شام دعوت واز انان پذیرایی می شود ومراسم به این شکل

تمام می شود .در آخر شب نیز یکی از زنان نزدیک داماد اورا

 به خانه عروس برده ورسما به این شکل پای داماد به خانه عروس

 باز می شود .دوران عقد حدود یک سال طول می کشد ودر این

فاصله در اعیاد مختلف هدایایی از دوطرف برای عروس وداماد

برده می شود میهمانیهای دوطرفه انجام می شودودختر وپسر حق

دارند با هم معاشرت داشته وحتی به مسافرتهای کوتاه بروند وبه

این شکل فاصله ها بین دو خانواده کمتر می شود .

·       مراسم عروسی

مراسم عروسی با دعوت از مردم ومعمولا در مناسبتها وجشن های

مذهبی به مدت دوروزانجام می شود . دعوت از خانمها به این شکل

 است که دو نفر به نمایندگی از دوخانواده در روز قبل از مراسم با

در دست داشتن مقداری حنا به تک تک خانه ها مراجعه کرده وبادادن مقداری حنا انان را دعوت به عروسی می کنند. انان نیزباپذیرفتن

حنا به نشانه قبول دعوت  در مقابل هدیه ای که معمولا شیرینی و

خوراکی یااقلام شوینده است به انان می دهند که در پایان روز بین

 دو خانواده تقسیم می شود .البته کسانی هدیه می دهند که دعوت

 را قبول کرده باشند .به این عمل اصطلاحا شیا وبه ان دوخانم شیاگر

 وبه کسی که دعوت را قبول کرده است می گویند نشانده است یعنی

شیاگران را قبول کرده است ودر خانه اجازه نشستن به انان داده است .

  در روز قبل از مراسم  توسط فردی به نمایندگی از طرف پدر داماد

 مردان فامیل نیز حضوری دعوت می شوند .این دعوت برای دو

مراسم است .اول بردن داماد به حمام در شب قبل از مراسم ودوم حضور

 در مراسم دامادی در روز بعد . در مراسم حمام داماد چند نفر از

 دوستان وی رابه حمام عمومی روستا برده وپس از شتشن وی 

 در درب حمام جشن کوچکی که شامل شادی ورقص مردان است

انجام می شود وبه این شکل آیین مراسم عروسی شروع می شود .

همزمان با این مراسم مراسم حنابندان در خانه عروس انجام می شود .

به این شکل که توسط خانواده داماد مقداری حنا آماده می شود ودر

 سینی بزرگی تزئین می شود وباچیدن چند شمع روشن به اتفاق به

 خانه عروس برده می شود در آنجا جشن مفصلی توسط خانمها برگزار

 شده وهرکس خواست به دست پا وسر حنا می زند .پس از مراسم

حمام آقا داماد نیز به جمع حنا بندان می پیونددو طی مراسمی به

دست عروس حنا می زند که بانوشتن حرف اول اسم خودش برکف

 دست عروس آغاز می شود. همین کار را عروس خانم با داماد

انجام می دهدوبه این شکل مراسم حنابندان تما م می شود  .روز

بعد عصر فامیل داماد در خانه ایشان جمع شده وحدود دوساعت به

 غروب به سمت خانه عروس حرکت می کنند . به همین شکل فامیل

 عروس در خانه عروس جمع شده ووقتی داماد به درب خانه عروس

 رسید ند فامیل عروس بیرون امده وبه انان خوش آمد می گویند

وسپس همگی درداخل کوچه می نشینند .جهیزیه عروس توسط خانواده

 داماد بیرون اورده شده ودر محوطه باز کوچه پهن میگردد تا

همه ببینند.بعضی از خانواده ها لیست جهیزیه را به امضاء داماد

 می رسانند.رسم است درحین بیرون آوردن جهیزیه علاوه بر انچه

 به عنوان جهیزیه در نظر گرفته شده وسیله دیگری را از خانه

عروس بیرون می آورند واصطلاحا عقل عروس را می دزدند . در

 این فاصله از کلیه میهمانان با نوشیدنی پذیرایی می شود وداماد

هم به خانه عروس می رود ودرمراسم جشن خانمها شرکت می کند.

 مراسم خانمها از حدود ظهر آغاز می شود . سپس بیرون می آید

 وضمن دست دادن با همه از حضور آنان تشکر می کند . یکی از

مراسم جالب مراسم خداحافظی از عروس است که در همین فاصله

وقبل از بیرون آمدن عروس از خانه انجام می شود بطوری که

 اعضاء خانواده عروس به خانه رفته وبا عروس خداحافظی میکنند .

معمولا این مراسم با گریه وزاری همراه است . سپس داماد دست

عروس را گرفته واز خانه پدر بیرون می آورد .داماد در جلو و

عروس پشت سر او حرکت کرده وفامیل دامادنیز اورا همراهی

 می کند .پشت سر عروس یکی از مردان محرم به او که معمولا

 دایی یا عموی عرو س است به نشانه محافظت از او وی را

 همراهی می کند .در مسیر حرکت تا خانه داماد مراسم جالب و

دیدنی قبولات انجام می شود .به این شکل که یکی از اهالی محل

 افراد را گرفته وبه ظاهر به زور به جلو داماد می آورد .داماد

 بهانه ا ی به او می گیرد .مثلا چرا دیر امده ای  یا چراکمک

 نمی کنی و...سپس به این بهانه او را جریمه می کند واوهم

بااصرار داماد مبلغی را به او هدیه می دهد .مبالغ در دفتری نوشته

 شده وداماد اخلاقا موظف است در مراسم آنان شرکت کند وکم کم

 بدهی خود را بپردازد .این کا رباعث می شود در ابتدای زندگی

مبلغ قابل توجهی وجه نقد دست داماد را بگیرد وبخشی از مشکلات

 اولیه زندگی راحل کند . همچنین در مسیر رفت وآمد داماد چندنفر

 واعظ باخواندن آیاتی از قران واشعاری مناسب  فضا را معنوی

کرده که صلوات حاضرین نیز بر این معنویت می افزاید .در جلو

خانه داماد پدر ومادر داماد نیز قبولات می کنند که معمولا پدر

 ملکی ومادر نیز پتویی به عروس تقدیم می کند . قربانی کردن

گوسفند جلو درب خانه نیز از جمله کارهای خوب است .هنگام ورود

 به خانه نیز ظرفی را می آورند واناری داخل آن می گذارند  عروس

پایش را روی انار گذاشته وداماد پایش را روی پای عروس وانقدر

 فشار می دهد تا انار بشکند .به عروس توصیه می شود قبل از

 شکستن انار پایش را کشیده وداماد نیز بایستی دقت کند تا این کار

 انجام نشود وانار بشکند .خلاصه می گویند هرکدام موفق باشد

در طول زندگی بر دیگری حکومت خواهد کرد . انان وارد خانه شده

 وسایر میهمانان به خانه هایشان می روند .همه کسانی که قبولات

 کرده ا ند برای شام در خانه داماد دعوت می باشند .فامیل عروس

 نیز در خانه عروس دعوت می باشند وشام مفتی را می خورند .

البته بخش اعظم هزینه این پذیرای به وسیله خانواده داماد پر داخت

 می شود .به این شکل روز اول تمام می شود .روز دوم که بیشتر

مخصوص خانمهاست از حدود ظهر آغاز می شود ومشهور به

پاتختی است .به این شکل که کلیه خانمهایی که دعوت شیاگران

 رابا دادن هدیه پذیرفته بودند برای نهار دعوت هستند وپس از

 پذیرایی نها رعروس وداماد در کنار هم روی صندلی یا تختی قرار

 می گیرند وفامیل محرم برای آنان رقص وپایکوبی می کنند وبه

این شکل ابراز خوشحالی خودرا از این وصلت اعلام می دارند .

در پایان این مراسم که تقریبا تا غروب ادامه دارد چند نفر از

خانمهای دو فامیل به منزل مادر عروس رفته و بخاطر جای خالی

 دخترش اورامورد دلجویی قرارداده که اصطلاحا مراسم جاخالی

عروس  نام دارد  . 

برای چند روز عروس از خانه بیرون نمی آید .تاوقتی که مراسم

اصطلاحا پیو انجام شود .در این مراسم فامیل خانواده عروس که

 از طرف داماد برای انان در روز خرید هدیه ای خریده شده است

هدایایی را که بیشتر لوازم خانگی یاپول نقد است می گیرند وبه منزل

 داماد می برند در این مراسم که با حضور خانواده داماد نیز انجام

می شود از میهمانان برای شام پذیرایی می شود واولین دست پخت

عروس خانم را در کنار همدیگر صرف می کنند .به این شکل به

 این زوج جوان رسمیت می دهند وازان شب به بعد می توانند

 رفت وامد خودرا اغاز نمایند .(به  پای هم پیرشن و خدانگهدارشان)

منبع: وبلاگ کلات 

(اقای قامتی )

ادامه مطلب

|+|
نوشته شده توسط علی تقی زاده در چهارشنبه هشتم آذر 1385 و ساعت 16:21