روستای استاد (Ostad) اولین روستای منطقه محسوب می شود که از سال ۱۳۴۸ دارای خدمات برق٬ آب بهداشتی لوله کشی٬ حمام مناسب ٬بلوار و جدول بندی معابر و ساختمانهای مناسب مهندسی ساز بوده و اصول شهر سازی در آن رعایت شده است.
برق روستا در سالیان گذشته (از سال ۱۳۴۸) توسط نیروگاه برق کوچکی که در زمان بازسازی روستا احداث گردیده تامین می شده است.هم اکنون برق روستا به شبکه سراسری متصل است.
نوع خانه ها بنا به جمعیت خانواده ها از یک خوابه تا چهار خوابه متفاوت است.
ذیلا مطالب مبسوطی در مورد موقعیت و تاریخچه روستای استاد می توانید مشاهده کنید:
الف) موقعیت جغرافیایی روستا
روستای استاد در جنوب شرقی شهرستان گناباد (جنوب استان خراسان رضوی) و در فاصله تقریبی ۳۶ کیلومتری از این شهرستان (۱۴ کیلومتری شرق شهر کاخک ) و بین عرضهای جغرافیایی ۳۴ درجه و ۵ دقیقه و ۱۵ ثانیه و ۳۴درجه و ۱۰ دقیقه و ۴۸ ثانیه شمالی و طولهای ۵۸ درجه و ۴۴ دقیقه و ۲۲ ثانیه و ۵۸ درجه و ۵۳ دقیقه و ۲۳ ثانیه شرقی واقع است.
فاصله این روستا از جاده آسفالته گناباد به قاین حدود ۴ کیلومتر می باشد.
- موقعیت استاد در تصاویر هوایی:(ماخذ عکسهای هوایی ostadcity)
بزرگتر بزرگتر بزرگتر بزرگتر
- موقعیت استاد بر روی نقشه جغرافیایی:
بزرگتر بزرگتر بزرگتر بزرگتر
ب) تاریخچه روستا
بنا بر پاره ای نقل قولها و شواهد قدمت سکونت در این منطقه به زمان اشکانیان بر می گردد. در آن زمان عده ای در این محل برای سالیان زندگی کرده اند اما بنا به دلایل نامعلومی از بین رفته یا مجبور به ترک محل شده اند. شواهد محکمتری دلالت بر این دارد که در حدود چهار قرن پیش تعدادی دامدار از مناطق طبس ٬ کاخک ٬نوغاب و بیناباج دوباره این محل را برای اقامت بر گزیده اند. مردم آن زمان جهت تامین آب مورد نیاز خود به حفر قناتهایی در منطقه پرداختند و بتدریج جمعیت ساکن در روستا رو به افزایش نهاد.
حمله یاغی ها و راهزنان به مردم این منطقه که هنوز نیز داستانهای آن از زبان ریش سفیدان محل شنیدنی است موجب شد که آنان به فکر آسایش و تامین جان خود بر آمده و به ساخت مامنی به نام قلعه همراه با دهلیزها ی زیر زمینی و حوض انبار و برج و بارو اقدام کنند .
اهالی روستای استاد به تبحر در تیر اندازی و همچنین غیرت و رشادت در بین مردم منطقه معروف بوده اند و به همین دلیل قلعه ای که بنا گردید موجب هراس بیشتر یاغیان شد و این قلعه در بین مردم منطقه بنام قلعه سرگدار معروف گردید. مردم ساکن روستا به خاطر آسایش و حفاظت بیشتر از ناموس و جان و مال خود اقدام به ساخت قلعه ای دیگر نیز کرده اند که به قلعه دوغ آباد معروف می باشد. هم اکنون خرابه های قلعه سر گدار در ده قدیم و خرابه های قلعه دوغ آباد در آبادی دوغ آباد موجود می باشد.
نمایی از قلعه معروف به قلعه سرگدار

بزرگتر
وجود دو دالان بسيار قديمي در محل روستا كه هم اكنون دربهاي ورودي آنها در اثر ريزش آوار و خاك بسته شده است نيز احتمالا به جهت فرار از دست راهزنان بوده است . متاسفانه در حال حاضر اطلاعات چنداني از قدمت و چگونگي اين دالانها كه گفته مي شود طول زيادي نيز داشته اند در دسترس نيست
افزایش تدریجی جمعیت و کاهش نا امنی ها در منطقه موجب شد ساخت خانه های گلی توسط مردم ساکن روستا در محدوده های دورتری از قلعه نیز آغاز شود . گفته می شود به دلیل اینکه افرادی از اهالی روستا در ساخت این خانه ها مهارت خاصی داشته اند این منطقه بنام استاد نامیده شده است. همچنین پاره ای نقل قولها حاکی است نام بسیار قدیم استاد اشتاد بوده است.
در دوران حکومت رضاخان با توجه به جمعیت وموقعیت روستا ی استاد در بین روستا های همجوار٬ این روستا به عنوان ده مرکز روستاهای اطراف تعیین شد که در آن زمان همه ساله یک نفر در روستا به عنوان کدخدا انتخاب می گردید و وظیفه دهیار را انجام می داد.
شغل اصلی مردم روستا در آن زمان دامداری و کشاورزی بوده که در بعضی سالهای کم آبی و خشک٬ مردم جهت چرای دامهای خود به شهرهایی مانند کوهسرخ کاشمر ٬ نیشابور و... کوچ می کرده اند.
وجود حمامي نسبتا مجهز و بهداشتي در آن زمان ؛ بيانگر اهميت و توجه مردم روستا از دير باز به نظافت و بهداشت مي باشد.اين حمام كه گفته مي شود قدمتي بيش از 100 سال دارد در نوع خود داري ساختماني مناسب بوده كه جهت ثابت ماندن حرارات پايين تر از سطح زمين بنا شده است و در آن آب به وسيله 2 دو ظرف بسيار بزرگ( ديگ مسي) كه در كف خزينه قرار داشته اند گرم مي شده است.
اين حمام در سال1384 در فهرست آثار باستاني ايران به ثبت رسيد.