در سالهای نه چندان دور،در بیشتر آبادیهاو روستاهای گناباد از اغلب خانه ها صدای کوبش شانه های آهنی بر پودهای نازک و ضخیم قالی به گوش میرسیدو صوت موزون استاد نقشه خوان گوش را نوازش می داد.با چرخش چرخهای نخ ریسی ، سالمندان روستا  نظاره گر گردش ایام بودند و شادمان از اینکه هنوز در چرخه زندگی دیده می شوند و به شمار می آیند. در کنار جویها که محل گذر آب زلال قناتها

بودند مردان جوان کلافهای پشم را شسته، بر سنگ می کوفتند تا سنگ دیده! شوند و بتوانند در آینده

جست و خیزهای ما را تحمل کنند. در خم های رنگرزی ؛ رنگ های گیاهی نیل؛قرمز دانه و..... چنان

بر درون کلافها می نشست که تابش مداوم نور خورشید و یا شستشو نیز نمی توانست تداخل و یا تغییری

 در رنگهای فرشها ایجاد کند. دختران روستایی قالی بافته شده ی خود را به خانه بخت می بردند....

خلاصه از تن پوش پربرکت گوسفند! افراد بسیاری از دامدار؛ریسنده ورنگرز گرفته تا بافنده؛پرداخت زن

فروشنده؛رفوگرو.....مشغول بکار بودندو روزگار می گذراندند.

اما بتدریج آنچه را که طی هزاران سال بدست آورده بودیم یه یک باره از دست دادیم،صنعت فرش در گناباد رو به افول نهاده است وبه نظر میرسد سرعت آن در سراشیبی نابودی، نسبت به سایر مناطق و شهر های اطراف نظیر کاشمر و بیرجند بیشتر بوده است.

باید چاره ای اندیشید تا صنعت فرش دوباره مورد اقبال بسیاری از جوانانی قرار گیرد که با بیکاری دسته و پنجه نرم می کنند.

بایستی دوباره تابلوی تاریک و نمورو دهشتناک کارگاه فالیبافی را زیرکانه نقاشی کرد،و به کمک روشهای نوین علمی آنرا به گونه ای جذاب ،ایمن و سالم نمود تا همه  با استشمام رایحه خوش آن، دوباره وارد آن شوند و از بودن در آن لذت ببرند.

می توان با مدیریت افراد کاردان و با تجربه زمینه صادرات هر چه بیشتر فرش را فراهم نمود ودوباره مهار

این هنر وصف ناپذیر ایرانیان را از دیگرانی که با نسخه برداری ناجوانمردانه آنرا  ربوده اند بدست آورد.

دولت می تواند در اجرای یک طرح  کارشناسانه به ازای بافت هر چین از فرش به بافنده جوایزی اهدا نماید ، برای ساخت کار گاههای استاندارد فرش انگیز های مناسب فراهم آورد وبه صنعت فرش بدیده جدی تر و علمی تر بنگرد.دولت می تواند به کارمندان خود برای خرید فرش دست بافت، وام کم بهره طویل المدت اعطا نمایدو..... مسئولان محلی می توانند بموازات آن زمینه اعطای وامهای کم بهره به کار آفرینان این عرصه را فراهم نمایند. زمینه احیای نقش های اصیل گنابادی  که به بوته فراموشی سپرده شده اند را ایجاد کنند و بافندگان قدیمی و نمونه را مورد تشویق و معرفی قرار دهندو..........فرش دستبافت یکی از مظاهرهویت ایرانیان است و تقویت ارکان فرش یعنی تقویت هویت ایرانی. انشا الله